آدرس مشاوره روانشناسی در ایران

تنهایی (فردگرایی)

تنهایی (فردگرایی)

تنهایی (فردگرایی)

« تنهایی » براي هر فردي داراي یک معنا و مفهومی است. عدهاي آن را تنها ماندن بلحاظ
فیزیکی براي خود تعریف میکنند و عدهاي دیگر با اینکه در جمع دوستان، همکاران و
خانواده هستند اما باز خود را تنها حس مینمایند. آنچکه داراي اهمیت است نوعی از
تنهایی است که فرد در آن خود را از دیگران دور حس می کند. یعنی بهگونهاي میاندیشد
که گویی براي دیگران اهمیتی ندارد.

تنهایی (فردگرایی)

زیمل با پیگیريهایش طیف گس تردهاي از صورت هاي جامعه زیستی مثل عشق را م ورد
تحلیل قرار میدهد. اینکه چگونه هر عصري به کنش هاي متقابل ساخت می دهد و رشته
ارتباط میان افراد را در هم میتند.
زیمل در ارائه نظریات خود اینگونه می گوید که در دوران مدرنیته همه صورت ها ي
اجتماعی – فرهنگی خودمختار می شو ند. هر بخ شی منطق خود را دارا می شود و قو اعد
مختص خود را میآفریند.

تنهایی (فردگرایی)

زیمل یکی دیگر از اثرات دنیاي مدرن ایجاد حس تنهایی و فردگرایی در افراد میداند.
شبکه » پیششرطهاي بروز فردگرایی در جوامع مدرن از منظر زیمل همانا شکلگیري
است. منظور زیمل از حلقهها همان گروه، دسته، سازمان و … هستند

« حلقههایی اجتماعی و حلقههاي اجتماعی همان خانواده، مشاغل و مذهب، احساس منحصر به فرد بودن و
…که هر فرد ع ضو آن ها می شود و به آن ها تعلق پیدا میکنند. افراد زیادي از ترس تنها
ماندن اسیر معاشرتهایی میشوند که از آن بیزار هستند.

براي فرار از این تنهایی به
تماشاي تلویزیون مینشینند، رادیو گوش میدهند و … فراگیر شدن حس تنهایی در عموم
افراد جامعه یکی از عمدهترین خطرهایی است که در کمینشان نشسته است.